Ben sessiz yazdım. Sizde sessizce okuyun.
Gülmek sesti, gülmezdi kızlar.
Bağırmak daha fenası, haddine mi!
Konuşmak dediğin, baş sallamak aslında.
‘Konuşma sesi' diye bir şey var.
Kiminle, neyi konuşuyorsan tını değişir.
Bebekle konuşurken agucuklar, çocukla çocuklaşmalar,
gençlerle heveslenmeler sesini değiştiriverir.
İşyerinizde bir başkadır sesiniz; odanıza ya da girdiğiniz odaya göre değişir.
Kız kıza farklı, adam adama farklıdır sohbetin sesi, içeriği.
Konuşmak dediğin, sesin olmalı.
Sesinden, gülüşünden korkma sen.
Konuş. Gül. Anlat içindeki çocuğu, sesin incelsin, çocuklaş ne olacak ki.
Ayıp değil sana ne öğretildiği gibi.
Konuşmak dediğin, baş sallamak olmamalı.
Sesinin nasıl çıkacağını düşünmeden salmak lazım kelimeleri; onlar asılmak için doğru yeri bulur.
Sesine değeri sen verebilirsin ancak.
Hadi konuşalım mı şimdi.
Yaz bitti bitecek pikniğe gittin mi?
Bir elinde balon diğer elinde pamuk şekerinle yürüyebilir misin?
Birde üstüne kahkahayla güle bilir misin?
Sessizce okudun, biliyorum.
F.K.
