Kötülükleri seyrede seyrede, kötülük de normal, sıradanlaştı, kötülük yapmayan kalmadı.
X X X
Felakette dostlar çoğalır.
Acıyı seyretmeye bayılır insanlar.
Sevinçte dostlar azalır.
Nasıl da kıskanılır sevinç.
X X X
Ne yaptığını bilmeyen korkunç varlıklara dönüştü insan.
Kendisini var eden doğayı ve diğer insanları yok eden bilinçsiz, zavallı bir canlı…Sürü…
Dünyanın vebası.
X X X
O güzelim ana rahminden hayat serüveninin acılarına ve güzelliklerine düşen insan.
İstemeyerek.
Ağlamamız da ondandır ya.
X X X
Herkes kendi korku duvarını kendisi örer.
Duvarlar büyür büyür, insanı öyle bir tutsak eder ki.
Duvarlar, insanları yutuverir.
X X X
Başkasının doğru yolunda yürümektense, kendi yanlış yolumda yürümeliyim.
Doğru yolumu elbet bulurum.
X X X
Ahlaktan bahsedenlere dikkat edin.
Ahlaksız onlardır.
Çiftçiler, işçiler, emekçiler, sanatçılar, bilgeler ahlaktan bahsetmezler.
Onlar zaten ahlaklıdır.
X X X
“Mutluluk, yetinmeyi bilenlerindir” der, Aristo.
Hırs ve öfke dolu bir yürekte mutluluk yeşermez.
X X X
ÇUVALDIZ
Ben,
emekli Fransızca öğretmeni Recai ÇEVİK.
500 adet NUTUK satın aldım ve Erdekli çocuklara dağıttım.
Ben Kemalist’im.
Siz,
CHP emekli milletvekilleri ve şimdiki milletvekilleri, haydi göreyim sizi.
Siz de 5000, 10000adet NUTUK satın alıp, Balıkesir ilçelerinde çocuklara, gençlere dağıtın.
Göreyim sizin Atatürkçülüğünüzü!
HAYDİ…
