Recai ÇEVİK

Tarih: 27.03.2017 21:19

Başımda da bir çınar ağacı?

Facebook Twitter Linked-in

       Bir ülkenin sahipleri, o ülkenin insanlarıdır.

       Anadolu´nun, Türkiye Cumhuriyeti´nin sahipleri de bu ülkede yaşayan insanlardır.

       Kimdir onlar ?

      Türklerdir.

      Kendilerine ?türküm? diyenlerdir.

      Kimdir onlar ?

      Onlar Türklerdir, Kürtlerdir, Araplardır, Lazlardır, Romanlardır, Çerkezlerdir, Süryanidirler, Ermenidirler, Rumlardır, Yahudilerdir, Pomaklardır??..

       ?Ben ?Türküm? diyen herkes bu ülkenin sahibidir.

      ?Türkiye Cumhuriyeti´ni kuran halka Türk halkı denir.? diyor, M. Kemal ATATÜRK.

                                            XXX

        Bir ülkenin adını yücelten insanlar vardır.

        Onlar o ülkenin onurlarıdır.

        Yazarlar, düşünürler, sanatçılar da o insanlardandır.

       Nazım Hikmet de bu ülkenin şairidir. Ve bana göre politik inancı ne olursa , o bu ülkenin onur duyduğu bir şairidir.

                                                  XXX

         Anadolu Selçuklu Devleti´ni kurmuş, Moğol istilasına karşı birlikte direnmiş, Anadolu Beyliklerini yaratmış ve tarihin, Roma İmparatorluğu´ndan sonra en uzun ömürlü imparatorluğunu, Osmanlı İmparatorluğu´nu kurmuş bir halktır, Türk halkı.

          Yok edilmek istenen bir halktan, bir yurttan yeni ve çağdaş bir cumhuriyet kurmuş bir halktır Türk halkı. Ve bu cumhuriyet şimdi ?ben türküm? diyenlerle çağdaş olmanın, demokrat olmanın, refah devleti olmanın mücadelesini veriyor.

                                                       XXX

          Ve Nazım Hikmet, bu ülkenin insanlarını en iyi anlayan, yazan, onların varolma savaşını en duygusal anlarda destanlaştıran bir şairimizdi.

          Ve o, mezarı başında sadece bir çınar ağacı dikilsin, istiyordu.

          Nazım´ın şiiri ile bitirelim Anadolu ve Anadolu insanı üstüne söylediklerimizi.

         ?Dört nala gelip uzak Asya´dan

          Akdeniz´e bir kısrak başı gibi uzanan

         bu memleket bizim

         bilekler kan içinde dişler kenetli ayaklar çıplak

         ve ipek bir halıya benzeyen  toprak

         bu cennet bu cehennem bizim

 

          Kapansın el kapıları

          bir daha açılmasın

          yok edin insanın insana kulluğunu

          bu davet bizim.

 

          Yaşamak,

          bir ağaç gibi tek ve hür

          ve bir orman gibi kardeşçesine

          bu hasret bizim.?        

 


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —